31 Mayıs 2017 Çarşamba

SUSTUKLARIMLA ÖLÜYORUM


SUSTUKLARIMLA ÖLÜYORUM

Bir suskunluk bağlanır dilimin orta yerine
Göz uçlarımın kesikleri sızlar gördüklerinden
Rengi gül kurusu günün
Çölde kum tanesi sesim evrende
Şimdi sustuklarımla konuşuyorum
Darağacı kurdum sineme
Bir bir asıyorum umutlarımı
Bir elimde sızılarım
Diğerinde davetim var keder niyetine
Yorumsuzum hayat yorumsuz
Sustuklarımla ölüyorum...


Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder