DAMITILMIŞ KEŞKELERİM

DAMITILMIŞ KEŞKELERİM

Üşüyorum

Mevsim kış ve kar çiseliyor şehrimde

Sensizliğe ovuşturuyorum ellerimi

Bir yandan yakarken zihnimi

Islanmış ayaklarımın suyu ile üşüyorum

Sonsuzum sanki sonlarımla

Ucu belli olmayan kelimeler çıkıyor dudağımdan

Veryansın ediyorum satırlara içtenlikle

İçlendiğim konularda yok değil

Mesela kahverengi gözlerin geliyor aklıma

Bir kahve yapıyorum kendime

Sıcaklığında ısınacağım

Bir başına hatırı olmuyor gerçi

Olsun

Koltuğun yan tarafına takılıyor gözlerim

Boş ve bedelsiz keşkelerim

Hayıflanıp oflamalar bölüyor sensizliği

Dikilip pencerenin kovuğuna

Sebepsiz bakmalar ile sokağı gözetliyorum

Göz ucumda beliriyor yarı sarmaş dolaş yürümelerimiz

Kuşatılmış bir yaşamın kuşaksız yalnızlığındayım

Üşüyor ellerim ve kar çiseliyor şehrime

Damıtılmış göz sularımla susuyorum sorgularıma

Tut ellerimi...

Mustafa Yılmaz​

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.