KARANLIĞA UYANMAK
Karanlığa uyanıyor umuda bakan
gözler
Sarmış dört bir yanı gafil
aldanışlar
Aydınlanan sabahlar nafile
beyinlere
Yarına vade biçmiyor hayâsız
sevişmeler
Çıkarın düzüne inmiş malum
istekler
Malen tahsilâtta ömür her uyanışta
Korkar olduk gözleri kapamaya
aydınlıkta
Güvencesi kati değil uyanmak
sıradan bir sabahta
Kaç günü heba etti bedenler umudun
yoluna
Kışın soğuğuna dayandı ısınmak var
sanarak yarına
Özlemle beklerken yazı kabul ettik
sarı sonbaharı
Açmak nafile gözleri gün henüz
dünün karanlığında
Taze tutuyor düşler umudu
cıvıltılı uyanmalara
Açmış kanatlarını yaşam uçmak
bedava
Kör uykularda hayaller görmek çok
pahada
Karanlığa uyanıyor yürekler
uzanmadan sefada...
Mustafa Yılmaz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder