UMUT VAR HALA

UMUT VAR HALA

Boş vermişlikler dolandı dilime

Sarılmalar kapatmadı derinleşen kederlerimi

Bir sancı zonkluyor hep bir yerlerde

Acısı talan eder yüreğimi

Açıkçası zerre zerre öldürüyor yarınları

Sürülmüş tüm merhemler nafile

Bir düşün ortasında şimdi yürek

Bir başka yarın olur mu umutlarıma

Uçurumun kıyısı yaşam belki de

Bir ayağı boş da duran

Sendelesem düşecek

Doldurmaz oysa boş beden çukurları

Eritmiş sancı verdiği zehirle

Basan ayağım güvencem

Doğrulmak var mı yalancı sevmelerle

Eksik kalmış belki de yürümek

Geleceğin düşsel düzlüklerine

Olur ya uzatır kanadını bir serçe

Bir ateş böceği aydınlatır karanlığı

Bir tomurcuk verir hevesi yaşama dair

Belki de bir solucan olur yoldaşım

Sürünmekten sebeptir değişken yaşam

Bilinmez ki yarının hevesi hep gönülde

Bir bahar havası yaşatmak gerek basmış bir ayak ile

Bir serçenin kanadında

Bir ateş böceği aydınlığında

Yarasız bir adım için solucanda

Umut var hala yarına atılacak adımlarla...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.