ÇATIYA ASILMIŞ BOYNUNDAN DOSTLUK

Şimdi neye yanayım ben

Çatıya asılmış boynundan dostluk

Boy ölçüsü veriyor güzellikler

Kopup giden duygular ah çekiyor içimde

Ve yanıyorum duyularımdan

Duyduklarım akla zarar

Almıyor başım dolu bardak misali

Doldurduklarım taşıyor öfkemden

Ötelediği m susmalarım çıkıyor dilimden

Susturduğum ağızlar çınlıyor kulaklarımda

Ve sağır oluyorum saymadığım bağırmalara

Sefalet içinde tüm sevilerim

Entarisi çalıya takılmış güvenmelerimin

Geziyor kalabalıkta üryan misali

Utanç kaplıyor benliğimi

Cezasız şimdi tüm ödeşmelerim

Artık ellerime tek sıcaklık ceplerim

Yanına birde çıkarsız seveni eklerim

Adımlarıma yaren yalansız yürek beklerim

Olmazsa da dilimden eyvallah söylerim

Toprak karşılıksız basar bağrına beni

Bende aciz şu bedeni ona feda ederim...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.