PUSLU NEFES

PUSLU NEFES

Küçük bir şehrin ücra köşesi

Koynundan uzaklarda baharın

Tozlu bir akşam yumaklanmış keder

Dökülüyor nem bezleri gökyüzünün

Pus içinde solunan nefesler

Doluyor özlemin sıcağı derinlere

Terki derya eyledi gözler

Dilde sözü unutulan türküler teselli niyetine

İnşa edilmiş gönüle teğet geçitler

Yol yakınken dönülen sevişler

Kim demiş bilinmez candan geçilmez

Canı tozlu bir akşama feda yürekler...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.