AŞKIMIN CANSUYU

AŞKIMIN CANSUYU

Kurak toprakta kök idim salkım saçak

Dağılmış püskül püskül nem arayan

Nemden can ayıklayan

Çiy damlası oldun düştün kuraklığıma

Can oldun kuruyan dallarıma

Boy verdim filiz açtım her damlanda

Açtıkça damladın damıtılmış aşklarla

Şimdi aylardan eylül

Mevsim kuraklığın son safhasında

Bense henüz açıyorum yapraklarımı geç kalmış baharımda

Güçleniyor gülüşlerinle filizlerim

Çiçek açıyor sonbahara inat tomurcuklarım

Köktüm toprakta

Toparlanmak kaldı aşkınla bana

Güneşe erişti sanki filizlerim

Oluk oluk suladığın damlalarınla

Kâh battı güneş

Kah kayboldu bulutlarda

Ne vazgeçtim yağacağına

Ne umut kestim kurak kalmış topraklarımda

Korkularım yok mu gelecekten

Var elbet var

Ama ne solarım sensiz sonbaharda

Ne kururum gelecek yazda

Bilirim aşk olur yağarsın dallarıma

Fidan olurum

Yaprak açarım

Tomurcuk olur meyveye dururum

Yeter ki bahçenden kesip atma...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.