BİR ADAM

BİR ADAM

Bir seven gördüm bu gece

Gözlerinden dökülen sevgiyi

İç çekmelerden peltekleşmiş dili

Söyleyeceklerini söyleyemeyen

Onca konuşası varken

Gideni gibi gitmiş kelimeleri

Kahretmiş kadere kederli

Küfretmek gelmiyor içinden

Hala çok seviyor çok belli

Düzensiz nefesi

Yaz sıcağında üşüyor bedeni

Ağır olmuş kaybetmenin ederi

Bir adam gördüm bu gece

Adamlığı tarafımdan tescilli

Koymuş yüreğini ortaya

Yüzünde sevdası okunuyor

Hüzünleri bir ressam resimlemeli

Şaha kalkmış at gibi arada patlıyor hisleri

Bir adam gördüm gecede

Volkan sanki duyguları

Ama çıkmıyor boğazından sözler

Giden kesmiş ses tellerini

Şairim aşk'a sevgiye aşina bilirdim kendimi

Ben bilirim ayrılığın özetini

Ben yaşadım acının en hasını

En güzel ben severim

En sevimli ben ağlarım

Ne varsa şiire mısraya dair bende bilirdim

Büyükmüş sözüm küçük kalmış lokmam

O adam meğer benden çok fazla ileri

Bir adam gördüm gecede

Yaşadığı hayatın en gerçeği

O sıvazladıkça gamzesinde ki yaşları

Ak saçlarımın sızıları oldu tecelli

Bir teselli vermeli gecede

Teslim oldum tüm derdine

Öyle dolmuş ki gözleri

Sustum söyleyemedim değer mi

Akarsa mercanlar boğulacağım besbelli

Bir mektup var dilinde

Her satırında sevdiği

Kaç bukle yol gitmiş yazdıklarında

Kaç yudum sevgi içmiş

Kanaviçe misali işlemiş nakış nakış sevgiyi

Hep beklemiş aşk'ın mevsimini

Meğer

Erken filizlenmiş dalları

Baharı erken açmış çiçekleri

Boran sarmış şimdi

Dolu olmuş yağmış sevdiği

Bir adam gördüm gecede

Nefsine kilit vurmuş

Kırmamış kimseyi

Var olmuş zorda olanla

Budur onun tek tesellisi

Bir adam...

Varlığı sevdiğiyle özdeşmiş

Belli ki sevmez bir daha kimseyi...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.