ÖZGÜR RUHUM

ÖZGÜR RUHUM

Göğün maviliğini yırtan oldum

Hiç sakınmadım umutlarımı

Tırnaklarım oldu tutunduğum

Ömür yokuşlarında

Kaygandı bastığım çoğu zemin

Kaybolmak vardı çıkmaz sokaklarda

Firariliği seçtim ben

Özgürlük sever ruhum

Kanatlarım koltuk altlarım da

Koklamaya kıyamadığım

Çiçekler kadar masumdu hayallerim

Bir bir koparıp attıklarında

Tıpkı

Bir akrabamın hediye verdiği

Naylon at arabası gibiydi ömür

Oyuncağım olmadı başka

Onu da

Gelecekte ki hayatıma nazire edercesine

Abim kırdı

Aldırmadan gözyaşlarıma

O gün küstüm oyuncaklara

Oyuncu olmak istedi yüreğim

Oyuncak olmaktansa

Hayat bir sahne oldu

Hep başrol kovaladım figüranlığın inadına

Her günü aynı oynadım

Ayırt etmedim cumayı ya da pazarı

Ne fark ederdi ki rollerim

Oyuncu olduktan sonra

Tırnaklarımla yazdım yaşadıklarımı

Her günü öykü olan mısralarıma...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.