ESRİK FIRTINA

ESRİK FIRTINA

Bir ayağımı öteki çelmeliyor yürürken

Sendeledikçe yaşam yokuşunda umutla

Sarılıyorum bir yıldızın kuyruğuna

Özentim bulutlara boşalıyorum her bardakta

Islandıkça tenim eriyorum ömür kulvarında

Közlenmiş demirlerle dağlıyorum özlemlerimi

Kör bıçaklarla kesiyorum ona giden yolları

Dikiyorum gözlerimi ırakların sedasına

Esrik bir fırtına kopuyor yâre gönülden

Estikçe öpüyorum gül kokan teninden

Mahyası kopmuş gönül minarelerimin

Semaya bakıyor üşüyen avuçlarım

Bir duaya bin ah ekliyorum peşinden

İçten oluyor tüm âminlerim hüzünden

Günahına razıyım yanmışım zaten sevgimden...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.