DERBENT DÜŞLER

DERBENT DÜŞLER

İzbe bir köşede derbent düşlerle

Kimsesiz kalmışlığın iç sesiyle

Sonbaharın soğuk nefesi

Neden nefsimin can çekişmesi

Ve ay doğuyor yine gecede

Tenekede yanan ateş

Şavkını vuruyor yüzüme

Yüzümde tuhaf bir gülümseme

Kim bilir belki de ömrün son kalan demine

Ve anladım ki yaşamda

Canlıyken gömülür bazen insan

Gözyaşlarıyla sular toprağını,

Gel der gel ansızın çekip gidene

Kaldır sevda naaşımı

Gül kokusu sür özleyen tenime...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.