VEDA SENFONİSİ

VEDA SENFONİSİ

Issız bir ömrün sedası oldun

Doldu tüm anlarım gözlerinle

Gök sema oldun örtüldün üzerime

Üryan düşlerim benliğimde

Orta yerde bir konuktum evrende

Evladiyelik değildi nefesim

Ney taksimi oldun sahnemde

Bilmedi kimse kaldım perdenin gerisinde

Okuduğum tüm kitaplar seni yazdı

Yazdığım tüm şiirler seni

Beynimde çizdiğim tüm siluetlerde yüzün

Kurudu bahçemdeki hanımeli gidişinle

Hekimler görmek istedi derdimi

Derman olmaz fikrim

Güz mevsimi demek geçiyor içimden

Ömrün son sahnesi

Yaşama veda senfonisi...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.