ÇIPLAK ÖLÜM

ÇIPLAK ÖLÜM

Gülüşleri serpenler gözyaşını biçer mi

Saçı parmaklarıyla tarayanlar

Sinede sonsuz yaşar mı

Yaşam düzlüğünde varışa koşanlar

Son nefeste elinden tutar mı

Bilinmez elbet bilinmez

Paslı bir çivi gibi batarken umutlar

Kederi keder ile yıkarken gözler

Dokunurken hüznün buğusu sözlere

Bir çukur kazılır yan boşluğa

Yaşamdan armağandır gidenler

Gömülürler malum zindana

Her atışında verir kederi yürek

Şimdi son nefes mi öldürür canı

Son giden mi alır hayatı

Gel de sen anla

Haksızsam haksız desin saf duranlar

Bir helal olsun ödülü

Koyup da gittiğim yaşamın

Kaç acıyı götürüyorum koynumda

Ne hüzünler sıkıyor boynumu

Yalnızım yalnız göçüş yolunda

Açılmış toprakta iki metre boşluk

Hangi yaşanmışlıkla doldurayım

Çıplak ölümle yeniden doğarken...

Mustafa Yılmaz

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.